ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
ΣΠΥΡΟΥ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΥ
π. Υφυπουργός Παιδείας
π. Βουλευτής Ν. Καρδίτσας

Αθήνα, 16.01.2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΥ

 

Τα αντιφατικά εκλογικά αποτελέσματα της διπλής εκλογικής αναμέτρησης της 4ης Δεκεμβρίου 2016 στην Ιταλία πιστοποίησαν την ενίσχυση του ρεύματος του αντισυστημικού λαϊκισμού. Τα πράγματα δείχνουν πως οι λαοί της Ευρώπης, κουρασμένοι από την πορεία που έχει προσλάβει το Ευρωπαϊκό Ενοποιητικό εγχείρημα και απογοητευμένοι από τη διάψευση των προσδοκιών τους από αυτό, στρέφονται πια προς άλλες κατευθύνσεις. Η ανάγκη η Ευρώπη να αλλάξει πορεία για να μην χαθούν τα κεκτημένα εξήντα χρόνων, εμφανίζεται πλέον αδήριτη. Η αποτροπή της επιστροφής στο παρελθόν των τυφλών εθνικιστικών συγκρούσεων και των αταβιστικών ηγεμονισμών προβάλει πια επείγουσα.

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει πολυεπίπεδες προκλήσεις, με κυριότερη από αυτές την αδυναμία των χωρών-μελών της να κατοχυρώσουν στο μέλλον το επίπεδο ζωής που παρείχαν στο πρόσφατο παρελθόν στους πολίτες τους. Το εθνικό συμφέρον, αποσυνδεδεμένο από κάθε συλλογικό όραμα, έχει πάρει πλέον το «πάνω χέρι» στην πολιτική, ενώ αντίθετα η  ευρωπαϊκή συλλογική προσπάθεια είναι η μόνη που θα μπορούσε να εξασφαλίσει και να διατηρήσει τη σταθερότητα. Επιπρόσθετα, η φύση των προβλημάτων φαίνεται να ξεπερνά την ικανότητα των σημερινών ηγεσιών να διαχειριστούν τα προβλήματα με γνώμονα τη μακροπρόθεσμη ευημερία της χώρας τους, ενώ από τη δική του πλευρά ο αδιέξοδος εθνοκεντρισμός μοιάζει να απαιτεί τα μέγιστα οφέλη αμέσως και συνεχώς. Η πιο αποδεκτή, αλλά και η πιο εύκολη εξήγηση, για το κύμα του Ευρω-σκεπτικισμού, που κατακλύζει την Ευρώπη, είναι ότι οι ευρωπαίοι πολίτες αντιδρούν στη λήψη των αποφάσεων που τους αφορούν από τους απρόσωπους μηχανισμούς των Βρυξελλών. Και ότι ταυτόχρονα, αντιδρούν στη λιτότητα που θεωρούν ότι επιβάλλει η Γερμανία. Ίσως να είναι και έτσι. Εν τούτοις, όμως, ποτέ και πουθενά δεν υπήρξε κάποιου είδους συμμαχία χωρίς κοινούς κανόνες και χωρίς ηγετική δύναμη. Ωστόσο, η εξομάλυνση της διευρυνόμενης ανισότητας μεταξύ πλούσιων και φτωχότερων χωρών, ο περιορισμός της ανεξέλεγκτης μεταφοράς κεφαλαίων προς διάφορες κατευθύνσεις και η διατήρηση του κοινωνικού κράτους, μοιάζουν όσο ποτέ απαραίτητες.

Για να αντιμετωπιστούν οι αποσυνθετικές συνέπειες του διαγραφόμενου αδιεξόδου, η Ευρώπη πρέπει να υιοθετήσει ξανά ένα νέο δυναμικό όραμα. Να αντιμετωπίσει επιτυχώς παλαιότερες κρίσεις, όπως την Ευρω-σκλήρωση και το δημοκρατικό έλλειμμα και να εξουδετερώσει νέες προκλήσεις, όπως η κρίση χρέους, που ανέδειξε τα σαθρά θεμέλια της Ένωσης και το προσφυγικό, που καταγράφει την αποτυχία των ακολουθούμενων πολιτικών διαχείρισης των συνεπειών της παγκοσμιοποίησης. Να κινηθεί αταλάντευτα προς κατευθύνσεις πολιτικά προσανατολισμένες στην ανάπτυξη, διαθέτοντας σημαντικά κονδύλια σε δράσεις υποδομών, καινοτομίας καθώς και στηρίζοντας τομείς, όπως ο πολιτισμός και η ευρωπαϊκή άμυνα. Οι δημόσιες επενδύσεις είναι αναγκαίο να αυξηθούν και πάλι, ιδίως στις χώρες του Νότου, που παρουσίασαν την τελευταία δεκαετία σημαντική μείωση. Να υπάρξει δηλαδή ένα νέο Σύμφωνο Ανάπτυξης και Απασχόλησης. Παράλληλα, να προωθήσει την οικονομική και κοινωνική σύγκλιση, τη δημοσιονομική σταθερότητα και την ενίσχυση των μηχανισμών αλληλεγγύης . Να προχωρήσει, το ταχύτερο δυνατό, με σχέδιο και πειθαρχία στην κατάρτιση σχεδίου αντιμετώπισης των πολλαπλών κρίσεων με αυτοπεποίθηση και αποτελεσματικότητα. Προς τούτο, προέχει η ενδυνάμωση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Με γενναίες πρωτοβουλίες, όπως η αύξηση των πόρων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) και του Ταμείου Διάσωσης Τραπεζών. Η εγκαθίδρυση μηχανισμού διασύνδεσης των εθνικών συστημάτων εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων. Η ενίσχυση της θέσης του Προέδρου του Eurogroup, ώστε σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να είναι σε θέση να κατευθύνει το ΕΜΣ σε περίοδο κρίσης. Και επιτάσσεται να κινηθεί άμεσα προς την κατεύθυνση εμπέδωσης της κοινωνικής δικαιοσύνης, υιοθετώντας ενεργές και αποτελεσματικές πολιτικές για την εφαρμογή της. Πολιτικές, άμεσα ορατές και χειροπιαστές από τους πολίτες, που θα ουσιαστικοποιούν το βαθύτερο χαρακτήρα της Ευρώπης.

Μόνο με μια τέτοια διπλή στροφή στην ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη, η Ευρώπη θα μπορέσει να ανανεώσει το όραμα των ευρωπαϊκών λαών υπέρ της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και να νοηματοδοτήσει τις προσπάθειές τους. Μόνο έτσι, θα μπορέσει να θέσει φραγμό σε όλες εκείνες τις διαβρωτικές δυνάμεις του Ευρω-σκεπτικισμού και της Ευρω-διάλυσης, οι οποίες επενδύουν στην αποδόμηση του Ευρωπαϊκού ονείρου και να κοιτάξει μπροστά προς το αύριο, που υπαγορεύει η εποχή της παγκοσμιοποίησης των υψηλών απαιτήσεων, αλλά και της ολοένα και εντονότερης ανάγκης για περισσότερη ενότητα και συνεργασία.

Advertisements